در حالی که نیروهای گاریبالدی در دهه ۱۸۶۰ اتحاد ایتالیا را آغاز می‌کنند، یک خانواده اشرافی سیسیلی با بی‌میلی خود را با تغییرات اجتماعی گسترده‌ای که سبک زندگی آن‌ها را تضعیف می‌کند، وفق می‌دهند.

سورین سریزی، خانه‌دار جوان و زیبا، نمی‌تواند فانتزی‌های مازوخیستی خود را با زندگی روزمره در کنار شوهر وظیفه‌شناسش، پیر، آشتی دهد. وقتی دوست دلباخته‌اش هانری از یک روسپی‌خانه مخفی و سطح‌بالا به مدیریت مادام آنائیس صحبت می‌کند، سورین شروع به کار در آنجا در طول روز با نام «زیبای روز» می‌کند. اما وقتی یکی از مشتریانش نسبت به او حس مالکیت پیدا می‌کند، او باید تلاش کند تا به زندگی عادی خود بازگردد.

در سال ۱۹۷۲، جولیا ۲۵ ساله که از قراردادهای ملال‌آور زندگی انگلیسی ناامید شده است، به همراه دخترانش، لوسی شش ساله و بیای هشت ساله و باهوش، راهی مراکش می‌شود.

زنی در حالی که توسط مردی غریبه در یک انبار متروکه تعقیب می‌شود، کابوس‌هایی را که مدت‌ها سرکوب کرده بود دوباره تجربه می‌کند.

ماری تازه از زندان آزاد شده است که با باپتیست روبه‌رو می‌شود؛ مرد جوان پارانوییدی که به یک همراه نیاز دارد. آن‌ها در تعقیب یک کیف دستی مرموز که در دست معشوق سابق ماری است، در خیابان‌های پاریس پرسه می‌زنند؛ شهری که به یک بازی تخته‌ای غول‌پیکر و مارپیچی پر از تله‌های مرموز، سرنخ‌های گیج‌کننده و ملاقات‌های تصادفی تبدیل شده است. شاید آن‌ها مهره‌های یک نقشه شوم هستند، شاید در حال انجام یک بازی تخته‌ای هستند، شاید این یک افسانه پریان است، یا شاید چیزی کاملاً متفاوت...

وقتی دستگیری همسرش او را بی‌پول و درمانده می‌کند، زنی دعوت یک زوج عجیب را برای زندگی در خانه‌شان می‌پذیرد.

ریوت پیش از ساخت فیلم «شمال پل»، فیلم کوتاه «پاریس می‌رود» را با مدت‌زمان تقریبی ۲۵ دقیقه کارگردانی می‌کند. او در هر دو فیلم با بازیگران و تیم فنی یکسانی همکاری می‌کند. هنری شاپیر، تهیه‌کننده این اثر کوتاه می‌گوید: «در آغاز دهه ۸۰ هیچ‌کس به پروژه بسیار خلاقانه ریوت یعنی شمال پل علاقه‌ای نداشت. بنابراین ریوت نوعی بازآفرینی از مضامین آن فیلم را در قالب پاریس می‌رود ارائه داد؛ درست مانند نقاشی در دوران رنسانس که طرحی اولیه برای یک پروژه آینده می‌کشد.»

«وقایع‌نگاری دوران معاصر»؛ یک سه‌گانه تجربی. فیلم «نو کهنه» تصاویری از بیش از یک دهه سرگردانی کارگردان میان صحنه‌ها، لوکیشن‌ها و مواد مخدر را در هم می‌آمیزد؛ سفری شتاب‌زده به دور جهان از میان تکرارهای مختلف فرهنگ ضد‌جریان.

یک نویسنده پس از خدمت در جنگ جهانی اول به عمارت خود بازمی‌گردد. او به دلیل جراحت جنگی مربوط به اندام تناسلی‌اش، دچار افسردگی بسیار شدیدی شده است. او به خودکشی فکر می‌کند، اما پس از علاقه‌مند شدن به خواهرزاده ۱۲ ساله و یتیم سرایدارش که اکنون در این عمارت زندگی می‌کند، بهبود می‌یابد.

یک گروه تئاتر می‌خواهد نمایشی درباره مبارزان جنبش مقاومت مون والرین بسازد که توسط نازی‌ها و همکاران فرانسوی‌شان تیرباران شدند.

در محافل بورژوازی اروپا پس از جنگ بزرگ، آیا چیزی می‌تواند انسان مدرن را نجات دهد؟ هری هالر، روشنفکری گوشه‌گیر، تمام عمر از ماهیت دوگانه خود یعنی انسان بودن و حیوان بودن هراس داشته است. او تصمیم گرفته در پنجاهمین سالگرد تولدش که به زودی است، به زندگی خود پایان دهد. او توسط هرمین مرموز از تنهایی خود نجات می‌یابد؛ زنی که او را به رقص می‌برد، با موسیقی جاز و ماریای زیبا و هوس‌باز آشنا می‌کند و او را به درون توهمات تئاتر جادویی هدایت می‌کند که گویی او را به جهنم می‌برد. آیا شوخ‌طبعی، گناه و تمسخر می‌توانند به رستگاری ختم شوند؟

ترکیبی از تصاویر نمادین، سوررئال و تقریبا عرفانی.

یک روزنامه‌نگار که در حال آماده‌سازی گزارشی درباره جوانان افراطی است، عاشق یک رادیکال جوان می‌شود که به دلیل ناتوانی در انجام یک ترور سیاسی، از کشته شدن به دست هم‌قطارانش واهمه دارد.

کودکی ۳۰ ساله سوار بر الاغ وارد شهر جدید می‌شود. او می‌گوید که نجات‌دهنده است. او هیچ وقت را میان انسان‌ها نگذرانده است. از سرما می‌لرزد و لباس‌هایش خیس آب است. مادرش بیش از حد از او حمایت می‌کرده و پدرش به وضوح غایب بوده است. او می‌داند که باید با تمسخر، طرد شدن، نادانی و نابینایی انسان‌های اطرافش روبه‌رو شود. آن‌ها در گروه‌های بزرگ حرکت می‌کنند: سربازان، مزدوران یا افرادی شبیه به آن‌ها، سوار بر اسب‌های باشکوه و باابهت. همه چیز با بدن نحیف، سردرگم و بی‌گناه او بی‌تناسب است؛ او دیوانه شهر جدید است.

هیولای فرانکنشتاین به این آگاهی دست می‌یابد که ذهن او یک جهان کامل است؛ آتیلا، برهنه سوار بر اسبی سفید، مردمش را از خواری نجات می‌دهد؛ ویوای تند و تیز از ناکامی‌های زندگی زناشویی گله می‌کند و به شخصیت مرثیه‌سرای کنتس خون‌آشام، الیزابت باتوری تبدیل می‌شود؛ لوئیس والدون نیز یک توریست آمریکایی امروزی است که به دنبال تابلوی مفقودشده مونا لیزا می‌گردد.

در خیابان‌های یک کلان‌شهر مرطوب، جسد صدها پسر و دختر جوان روی زمین افتاده است. به دلیل قانونی که توسط یک حکومت سرکوبگر وضع شده، هیچ‌کس اجازه ندارد آن‌ها را به خاک بسپارد. اما آنتیگونه جوان با کمک یک غریبه به نام تیرسیاس، این قانون را به نام شفقت زیر پا می‌گذارد و نظم مستقر را به چالش می‌کشد.

دو داستان دراماتیک؛ در گذشته‌ای نامعلوم، یک آدم‌خوار جوان که پدر خود را کشته است، محکوم می‌شود تا توسط حیوانات وحشی تکه‌تکه شود. در داستان دوم، جولیان، پسر جوان یک صنعتگر آلمانی پس از جنگ، ترجیح می‌دهد با خوک‌های مزرعه‌اش وقت بگذراند، چرا که از روابط انسانی بیزار است.

دو مرد که نیمی ولگرد و نیمی زائر هستند، از فرانسه به سمت سانتیاگو د کومپوستلا در اسپانیا در حرکت‌اند. آن‌ها در طول مسیر با شخصیت‌های متنوعی روبرو می‌شوند؛ برخی پرخاشگر، برخی خشن و برخی عجیب و غریب. آن‌ها ماجراهای بسیاری را تجربه می‌کنند که برخی مرموز، برخی شهوانی و برخی حتی ماوراءطبیعی هستند.

روایتی ساده و بی‌پیرایه از مواجهه اگزیستانسیال یک مرد جوان. یکی از میان‌نویس‌های فیلم که برگرفته از متون ودانتا است می‌گوید: «همان‌طور که غبار آینه را می‌پوشاند، شهوت نیز خودِ واقعی را پنهان می‌کند.» و در واقع، در حالی که دنیای درونی شخصیت اصلی با بازی پیر کلمنتی مبهم باقی می‌ماند، محله سن ژرمن د پره که وسوسه‌های او را رقم می‌زند، با جزئیاتی تکان‌دهنده به تصویر کشیده می‌شود.

یک گروه از نیروهای مقاومت فرانسه، دوازده سرباز را از اردوگاه زندانیان آلمانی آزاد می‌کنند، اما ظاهراً یک زندانی اضافی در میان آن‌ها وجود دارد که مظنون به جاسوسی برای دشمن است.

ژولیت زن جوانی است که نمی‌تواند جلوی دروغ گفتن خود را بگیرد. او به خواهرش سوفی، به نامزد سوفی یعنی مارتین، و به تمام مردانی که با جذابیت‌های زنانه‌اش جذب می‌کند دروغ می‌گوید. اما وقتی عاشق مردی مسن‌تر، یک وکیل ۴۰ ساله می‌شود، شهرت او به عنوان یک دروغگو کار دستش می‌دهد و نمی‌تواند او را متقاعد کند که واقعاً دوستش دارد...